W dzisiejszych czasach wydaje się niezbędne korzystanie ze świeżego powietrza. Mamy wiele form spędzania wolnego czasu w zasięgu ręki, ale czy zawsze wykorzystujemy nasze możliwości, aby z nich skorzystać? Oczywiście to dla części z Państwa pytanie retoryczne, ponieważ mają Państwo świadomość z korzyści płynących z ruchu na świeżym powietrzu:

1) dotlenienie organizmu,
2) usprawnienie właściwego krążenia,
3) rozwijanie ogólnej sprawności dziecka.

Należą do nich również przyzwyczajanie dziecka do zupełnie nowych nieznanych warunków środowiskowych, których z całą pewnością nie zastąpi żadna sala doświadczeń świata w tak naturalny sposób, jak korzystanie z naszej matki Ziemi, doświadczanie pokonywania naturalnych nierówności przeszkód np. nierówności terenu, poczucie sprawczości dziecka, które odkrywa świat zewnętrzny.

Dzieci, które regularnie wychodzą na świeże powietrze mają zapewniony pewien zakres treningu społecznego wynikającego z naturalnie występujących sytuacji np. napotkania sąsiada w trakcie spaceru, wstąpienia do sklepu i robienia zakupów czy odkrywaniu nowych sprzętów na placu zabaw rozwijających motorykę małą i dużą.

Oczywiście, w obecnej sytuacji związanej z pandemią koranawirusa, wyjścia te są ograniczone, lecz nie zabronione. Dlatego ważne jest, aby choć na krótką chwilę zabrać swoje dziecko na spacer, wyjść z nim na ogródek, aby ta izolacja do której obecnie jesteśmy zmuszeni nie wpłynęła zbyt mocno na zdrowie psychiczne i fizyczne dzieci. Każda forma ruchu: spacer, huśtawka w ogrodzie, piłka, zabawa w chowanego za drzewami lub tzw. odkrywanie okolicy, bardzo dobrze wpłynie na samopoczucie dziecka i wywoła uśmiech na jego twarzy.

Mocno zatem zachęcam Was rodziców i Was wychowanków, do możliwie jak najczęstszego, efektywnego korzystania z wyjść na świeże powietrze, zachowując przy tym ostrożność i rozsądek dot. ograniczeń związanych z pandemią

Żródlo: www.edux.pl

Współczesne badania wykazują, że młodzież oraz dorośli spędzają znaczną część czasu wolnego na oglądaniu telewizji. Przeciętne dziecko spędza przed telewizorem 3 do 4 godzin dziennie .

Telewizja może być i młodzieży dobrą rozrywką, potężnym źródłem inspiracji, zastępczym towarzyszem zabaw, ale i także potencjalnym zagrożeniem dla rozwoju emocjonalnego, psychicznego oraz fizycznego. Oglądanie telewizji często odbywa się kosztem innych zajęć, takich jak czytanie, nauka, zabawa kontakty z rodziną i kolegami . Ponadto dzieci w telewizji znajdują informacje, które są nieodpowiednie dla ich wieku oraz rozwoju emocjonalno – psychicznego. Nie zawsze jesteśmy świadomi, co dzieci oglądają w telewizji oraz, że nie zawsze rozróżniają pomiędzy telewizyjną fikcją a rzeczywistością. Silny wpływ na dzieci wywierają reklamy telewizyjne, którymi młode umysły są bombardowane codziennie.

Przemoc, seks, uprzedzenia rasowe, dyskryminacja kobiet, alkohol, narkotyki – to tematy,po które sięgają reżyserzy i producenci filmów lub różnych programów telewizyjnych. Dzieci i nastolatki, którzy nie osiągnęli jeszcze dojrzałości psychicznej i emocjonalnej mogą uznać zjawiska marginalne za typowe , powszechnie akceptowane. W ten sposób obraz świata formujący się w wyobraźni i świadomości młodego telewidza bywa niezgodny z rzeczywistością – przerażający , niezrozumiały, pełny przemocy.

Dzieci, które spędzają dziennie po kilka godzin przed telewizorem zazwyczaj :
- mają gorsze oceny,
- nie czytają książek,
- nie uprawiają sportów mają problemy z odżywianiem (są otyłe lub niedożywione)

Rodzice mogą zapobiegać szkodliwemu wpływowi telewizji i uczynić ją źródłem pozytywnych doświadczeń . Mogą zrobić to przez :
- wspólne oglądanie telewizji ,
- wybieranie programów odpowiednich do poziomu rozwoju emocjonalnego i psychicznego dzieci , - ustalenie limitu czasowego na oglądanie telewizji ( dziennie i tygodniowo ),

- wyłączanie telewizora na czas nauki , rodzinnych posiłków ,
- ustawienie telewizora w taki miejscu w domu / mieszkaniu , aby można było kontrolować ,co dziecko ogląda.

Kategorycznie nie wolno pozwalać dzieciom i młodzieży na oglądanie telewizji „jak leci”. Rodzice powinni zachęcać do oglądania i wybierania konkretnych pozycji – filmów , programów , które uczą , rozpowszechniają pozytywne wartości.

Nie jest dobrze , gdy oglądanie telewizji pozostaje tylko bierna rozrywką . Dlatego też warto zachęcać do dyskusji nad oglądanymi programami i filmami oraz dokonywać porównania świata w nich przedstawionego do rzeczywistości . Warto uzmysławiać , dzieciom , że następstwa działań
( głównie tych negatywnych ) bywają bardziej dalekosiężne niż na ekranie.
Rodzice maja obowiązek nauczenia dzieci , jak korzystać z telewizji w sposób świadomy i racjonalny tak , aby miały one czas na sport , książki , rozrywki , kontakt z rodzina i rówieśnikami.

W sytuacji , gdy dzieci spędzają przed telewizorem więcej niż 2 godziny dziennie i w sposób niekontrolowany oglądają programy , zaniedbując przy tym swoje obowiązki , można mówić o uzależnieniu od telewizji. Dzieci takie zapominają o tym ,że należy m. in. odrobić zadanie
domowe , pomóc w domu , wyjść z psem na spacer itp. Żyją we własnym , nierealnym świecie i maja problemy z odnalezieniem się w rzeczywistości. Izolują się od rodziny , rówieśników , unikają spotkań z nimi praktycznie nie opuszczają pomieszczenia , w którym znajduje się telewizor.

Mają problemy ze zdrowiem np. częściej zapadają na choroby oczu , cierpią na skrzywienia kręgosłupa , zaburzenia odżywiania . Są otyłe , gdy unikają ruchu i jedzą w sposób niekontrolowany , lub są niedożywione – gdy po prostu zapominają , że należy jeść , zatracając się w programach telewizyjnych.

Jeśli rodziców niepokoi zachowanie dziecka oraz niekontrolowana ilość czasu , jaki spędza przed telewizorem jest to pierwszy , poważny sygnał , że może dziać się coś złego . Powinni przeprowadzić poważna rozmowę i wytłumaczyć dziecku jaki negatywny wpływ na rozwój i funkcjonowanie człowieka ma nadmierna oglądalność telewizji. Następnie powinni ograniczyć dostęp do telewizora i ustalić zasady jego użytkowania.

Jeśli to nie pomoże , muszą zwrócić się do specjalisty – psychologa lub psychiatry dziecięco – młodzieżowego w celu ustalenia planu działań w stosunku do uzależnionego dziecka. Ważne jest , aby pamiętać , że ustalonych zasad postępowania z dzieckiem , należy bezwzględnie przestrzegać i nie zrażać się początkowymi niepowodzeniami.
Uzależnione od telewizji dziecko najprawdopodobniej będzie początkowo się buntować , gdyż ograniczenie dostępu do telewizora uzna za krzywdzące . W takich sytuacjach rodzie powinni wykazać się cierpliwością , zrozumieniem i absolutnie nie rezygnować z podjętych kroków.
Należy pamiętać, że konsekwencja w działaniu i racjonalne podejście do problemu pozwolą na jego zniwelowanie.

Żródło; www.edux.pl