Współczesne badania wykazują, że młodzież oraz dorośli spędzają znaczną część czasu wolnego na oglądaniu telewizji. Przeciętne dziecko spędza przed telewizorem 3 do 4 godzin dziennie .

Telewizja może być i młodzieży dobrą rozrywką, potężnym źródłem inspiracji, zastępczym towarzyszem zabaw, ale i także potencjalnym zagrożeniem dla rozwoju emocjonalnego, psychicznego oraz fizycznego. Oglądanie telewizji często odbywa się kosztem innych zajęć, takich jak czytanie, nauka, zabawa kontakty z rodziną i kolegami . Ponadto dzieci w telewizji znajdują informacje, które są nieodpowiednie dla ich wieku oraz rozwoju emocjonalno – psychicznego. Nie zawsze jesteśmy świadomi, co dzieci oglądają w telewizji oraz, że nie zawsze rozróżniają pomiędzy telewizyjną fikcją a rzeczywistością. Silny wpływ na dzieci wywierają reklamy telewizyjne, którymi młode umysły są bombardowane codziennie.

Przemoc, seks, uprzedzenia rasowe, dyskryminacja kobiet, alkohol, narkotyki – to tematy,po które sięgają reżyserzy i producenci filmów lub różnych programów telewizyjnych. Dzieci i nastolatki, którzy nie osiągnęli jeszcze dojrzałości psychicznej i emocjonalnej mogą uznać zjawiska marginalne za typowe , powszechnie akceptowane. W ten sposób obraz świata formujący się w wyobraźni i świadomości młodego telewidza bywa niezgodny z rzeczywistością – przerażający , niezrozumiały, pełny przemocy.

Dzieci, które spędzają dziennie po kilka godzin przed telewizorem zazwyczaj :
- mają gorsze oceny,
- nie czytają książek,
- nie uprawiają sportów mają problemy z odżywianiem (są otyłe lub niedożywione)

Rodzice mogą zapobiegać szkodliwemu wpływowi telewizji i uczynić ją źródłem pozytywnych doświadczeń . Mogą zrobić to przez :
- wspólne oglądanie telewizji ,
- wybieranie programów odpowiednich do poziomu rozwoju emocjonalnego i psychicznego dzieci , - ustalenie limitu czasowego na oglądanie telewizji ( dziennie i tygodniowo ),

- wyłączanie telewizora na czas nauki , rodzinnych posiłków ,
- ustawienie telewizora w taki miejscu w domu / mieszkaniu , aby można było kontrolować ,co dziecko ogląda.

Kategorycznie nie wolno pozwalać dzieciom i młodzieży na oglądanie telewizji „jak leci”. Rodzice powinni zachęcać do oglądania i wybierania konkretnych pozycji – filmów , programów , które uczą , rozpowszechniają pozytywne wartości.

Nie jest dobrze , gdy oglądanie telewizji pozostaje tylko bierna rozrywką . Dlatego też warto zachęcać do dyskusji nad oglądanymi programami i filmami oraz dokonywać porównania świata w nich przedstawionego do rzeczywistości . Warto uzmysławiać , dzieciom , że następstwa działań
( głównie tych negatywnych ) bywają bardziej dalekosiężne niż na ekranie.
Rodzice maja obowiązek nauczenia dzieci , jak korzystać z telewizji w sposób świadomy i racjonalny tak , aby miały one czas na sport , książki , rozrywki , kontakt z rodzina i rówieśnikami.

W sytuacji , gdy dzieci spędzają przed telewizorem więcej niż 2 godziny dziennie i w sposób niekontrolowany oglądają programy , zaniedbując przy tym swoje obowiązki , można mówić o uzależnieniu od telewizji. Dzieci takie zapominają o tym ,że należy m. in. odrobić zadanie
domowe , pomóc w domu , wyjść z psem na spacer itp. Żyją we własnym , nierealnym świecie i maja problemy z odnalezieniem się w rzeczywistości. Izolują się od rodziny , rówieśników , unikają spotkań z nimi praktycznie nie opuszczają pomieszczenia , w którym znajduje się telewizor.

Mają problemy ze zdrowiem np. częściej zapadają na choroby oczu , cierpią na skrzywienia kręgosłupa , zaburzenia odżywiania . Są otyłe , gdy unikają ruchu i jedzą w sposób niekontrolowany , lub są niedożywione – gdy po prostu zapominają , że należy jeść , zatracając się w programach telewizyjnych.

Jeśli rodziców niepokoi zachowanie dziecka oraz niekontrolowana ilość czasu , jaki spędza przed telewizorem jest to pierwszy , poważny sygnał , że może dziać się coś złego . Powinni przeprowadzić poważna rozmowę i wytłumaczyć dziecku jaki negatywny wpływ na rozwój i funkcjonowanie człowieka ma nadmierna oglądalność telewizji. Następnie powinni ograniczyć dostęp do telewizora i ustalić zasady jego użytkowania.

Jeśli to nie pomoże , muszą zwrócić się do specjalisty – psychologa lub psychiatry dziecięco – młodzieżowego w celu ustalenia planu działań w stosunku do uzależnionego dziecka. Ważne jest , aby pamiętać , że ustalonych zasad postępowania z dzieckiem , należy bezwzględnie przestrzegać i nie zrażać się początkowymi niepowodzeniami.
Uzależnione od telewizji dziecko najprawdopodobniej będzie początkowo się buntować , gdyż ograniczenie dostępu do telewizora uzna za krzywdzące . W takich sytuacjach rodzie powinni wykazać się cierpliwością , zrozumieniem i absolutnie nie rezygnować z podjętych kroków.
Należy pamiętać, że konsekwencja w działaniu i racjonalne podejście do problemu pozwolą na jego zniwelowanie.

Żródło; www.edux.pl